Byłem na pewnym spotkaniu towarzyskim, na którym czułem się bardzo nieswojo z powodu błahego niby, ale dla mnie jak się okazało bardzo ważnego. Na tym spotkaniu byli ludzie rozmawiający o muay thai czymś, o czym ja nie miałem pojęcia. Starałem się jak najwięcej zapamiętać z tych rozmów, chociaż miałem z tym ogromne kłopoty. Nie znałem się na używanej terminologii, ani nie wiedziałem o czy tak na prawdę oni rozmawiają. W domu zacząłem z tego co zapamiętałem układać jakąś całość. Odkryłem, że tematem ich rozmów było muai thai czyli tajski sport walki kładący nacisk na walkę w klinczu z wykorzystaniem uderzeń łokciami i kolanami. Boks tajski przywiązuje dużą wagę do klinczu, czyli walki w zwarciu. Jest to łatwo rozpoznawalny element boksu tajskiego. Pozycja walki jest głównie frontalna, ręce trzyma się szerzej niż w bokserskiej gardzie, dzięki czemu trudniej złapać w klincz. Dozwolone są przechwyty kopnięć, obalenia i podcięcia, natomiast zabronione rzuty, jakie się stosuje w judo. Słabością boksu tajskiego jest brak walki parterowej, duszeń i dźwigni. Zacząłem dużo czytać na temat muai thai, pochłonęła mnie ta ciekawość bez reszty, efektem tego było zapisanie mojego syna do sekcji w której jest prowadzona nauka tych walk. Już kupiłem mu odpowiedni strój, najważniejsze, że synowi ten rodzaj walk odpowiada.